Coronablog - maart 2020

Tips voor cultuurbeleving in deze periode van lockdown. 

Kunstontmoetingen is een niet-commercieel en educatief initiatief om in gezelschap van geïnteresseerde vrienden te genieten van kunst en architectuur via lezingen, cursussen, wandelingen of uitstappen.

  • Blijf in je kot - 31 maart - Chopin
  • Blijf in je kot - 30 maart - Slamdichteres Lisette Ma Neza
  • Blijf in je kot - 29 maart - Bernard Dewulf, Fragmenten uit Oostende
  • Blijf in je kot - 28 maart - Plantin-Moretus
  • Blijf in je kot - 27 maart - Bart Moeyaert
  • Blijf in je kot - 26 maart - Roy Andersson
  • Blijf in je kot - 25 maart - Coronaspeech
  • Blijf in je kot - 24 maart - Bruegel
  • Blijf in je kot - 23 maart - Camus
  • Blijf in je kot - 22 maart - Caressing Care
  • Blijf in je kot - 21 maart - Vers geplakt
  • Blijf in je kot - 20 maart - Beethoven
  • Blijf in je kot - 19 maart - Van Eyck

Heb je suggesties om te delen of wil je gewoon reageren?

Blijf in je kot - 31 maart - Chopin

Na het bekijken van deze video van 15 min ga je de muziek van Frédéric Chopin helemaal anders beluisteren.

Bij mijn post van 20 maart trokken we met Sander De Keere naar Kampenhout en Mechelen om de roots van Beethoven te achterhalen. Deze keer blijft Sander De Keere in zijn kot. Vanuit zijn muziekkamer vertelt hij met zijn onnavolgbare charisma over klassieke muziekstukken. Zijn aanstekelijk enthousiasme zal ook jou heel zeker bekoren.

Als je Chopin wil leren kennen, luister dan naar zijn tweede pianoconcerto, want je hoort zijn ambitie en zijn invloeden, je hoort pure emotie en verliefdheid, en je hoort zijn Poolse trots... Als je droevig bent of gelukkig, eenzaam, of je verveelt je, of je hebt een slechte dag, dan is Chopin altijd de juiste persoon op de juiste plaats. Hij is gezelschap, het gezelschap dat je nodig hebt.

We horen fragmenten vertolkt door de pianiste Rosalía Gómez Lasheras tijdens de finale van het Young Pianist Festival in het Muziekgebouw aan 't IJ in Amsterdam, op 24 november 2013, een Avrotros opname. Om het volledige concerto te horen klik dan hier.

Maar luister eerst naar Sander De Keere!

Dat kan ofwel via de Klara website, ofwel rechtstreeks naar youtube via het beeld hieronder.

Blijf in je kot - 30 maart -  Slamdichteres Lisette Ma Neza

Bij het stukje over Plantin-Moretus werden we reeds getrakteerd op een gedicht van slamdichter Seckou Ouologuem. Slampoëzie is een poëzievorm die een aantal andere kunstvormen verenigt: voordracht, dichtkunst en performance. Deze trend komt overgewaaid uit de VS en maakt nu ook in Europa opgang. De slamdichter of slammer gebruikt bij het voordragen intonatie, ritme en lichaamstaal, een beetje zoals een rapper dat doet of zoals in hiphop. Een slamgedicht is toegankelijk, vaak humoristisch en energiek. Zowel de inhoud als de vorm zijn belangrijk. Slamgedichten worden dikwijls voorgedragen tijdens wedstrijden met een jury die dan punten geeft. Zo is er ook een Belgisch kampioenschap waarbij Nederlandstalige en Franstalige gedichten door elkaar voorgedragen worden.

In 2017 wint Lisette Ma Neza het Belgisch Kampioenschap Poetry Slam. Lisette Ma Neza kreeg haar liefde voor de taal ingelepeld door haar Rwandese ouders. In het Vlaamse televisieprogramma De Zevende Dag van 4 maart 2019 droeg ze een ode aan de Nederlandse taal voor. https://youtu.be/JWA8HjhK6iQ 

Maar heel bijzonder vind ik haar slamgedicht in deze tijden van corona-lockdown. "Ik heb er voor gekozen een gedicht te schrijven over mentale zorgen thuis in deze quarantainedagen", zegt ze.

Luister en geniet van de troostende kracht van woorden.  https://youtu.be/VrXXqMswfus

 

Blijf in je kot - 29 maart - Bernard Dewulf, Fragmenten uit Oostende

Zondag

Zomertijd

Zon

Zee……

Wie hunkert er niet naar een dagje aan zee en een wandeling op de dijk?

Maar we zijn er nu niet meer welkom. “Bluuftinjekot!”, zo lezen we op de website van HON (Het Oostends Nieuws).

Maar troost je, we kunnen Oostende ook virtueel bezoeken. En tegelijk genieten van een beetje literatuur. Met de website http://www.citybooks.eu/nl, een initiatief van deBuren, kan je reizen zonder je te verplaatsen. Via kortverhalen, gedichten, essays en foto’s van ondertussen al 26 steden en meer dan 120 internationale schrijvers en kunstenaars maak je kennis met interessante steden. Je kan de verhalen lezen, maar ook beluisteren, zowel in de originele taal als vertaald in het Nederlands en het Engels, soms ook in het Afrikaans of Fries. Een mooi initiatief ook om zo je talenkennis bij te werken.

Oostende is vertegenwoordigd met maar liefst 6 bijdragen. Dat moet dus wel een inspirerende stad zijn.

  • Bernard Dewulf, 'Fragmenten uit Oostende'
  • Milena Michiko Flašar, 'Niemand Nergens'
  • Peter Holvoet-Hanssen, 'De missie in Oostende'
  • Jeroen Olyslaegers, 'Een andere wang'
  • Martijn van de Griendt, foto's
  • Christiaan Weijts, 'Averij'

Ik kies voor het eerste: Bernard Dewulf, ‘Fragmenten uit Oostende’. Klik hieronder op de link, zo kan je lezen en luisteren en dromen van de zee. http://www.citybooks.eu/nl/steden/citybooks/p/detail/fragmenten-uit-oostende

Blijf in je kot - 28 maart - Plantin-Moretus

500 jaar geleden werd Christoffel Plantin geboren. Het Museum Plantin-Moretus had grootse plannen om het feestjaar in te zetten met een viering op 15 maart. Helaas, het verjaardagfeest werd afgelast en de 500 stukken taart verdeeld aan rusthuizen in Antwerpen. De voorziene lichtprojectie op de gevel van het Museum Plantin-Moretus ging wel nog door op een verlaten Vrijdagmarkt, maar je kon die live volgen vanaf facebook.

De kleurrijke projectie op het museum was geïnspireerd op de indrukwekkende collectie houtblokken van het museum die vanaf 15 maart online te bekijken is. Maar liefst 14.000 houtsneden telt deze collectie. Zeewezens, rijke geïllustreerde letters, planten en veel meer. Een ware schatkist.

Je zou deze houtblokken kunnen vergelijken met onze hedendaagse emoji's. Ze dienden om de boeken op te smukken of te illustreren. In de online collectie zijn de blokken gecatalogeerd in letters, planten, dieren of wetenschappen. Sommige houtsneden zijn puur stilistisch, andere dragen ook een boodschap mee, de zogenaamde emblemata of zinnebeeldige voorstellingen. Neem nu dit houtblok, ’In dies meliora’, een vierkant van amper 5 op 5 cm, o.a. verschenen in een boek van Andrea Alciati in 1608.


Een man wijst met zijn linkerhand naar een everzwijn. Boven zijn rug staat het woord ‘ULTERIUS’ of ‘immer verder’, een aansporing om verder te snuffelen en niet achterom te kijken. Met zijn rechterhand wijst hij naar de 2 zuilen van Hercules (aka Gibraltar) met de tekstvaan ‘PLUS OLTRE' – 'steeds verder’, het motto van Keizer Karel en verwijzend naar zijn politiek van koloniale expansie. De ruïnes zouden verwijzen naar de tempel van Solomon, de piramides met A’s op de flanken naar de geheime crypte, beiden te associëren met symbolen in de vrijmetselarij. In een context van ‘In dies meliores’ of ‘betere tijden op komst’ is het een aansporing om niet op te geven en gefocust te blijven op de toekomst. PERSEVERANTIA. Dat is ook wat de Eerste Minister ons gisteren nog vroeg.


HET EERSTE VERKLAREND WOORDENBOEK NEDERLANDS Omdat Plantijn een goed woordenboek mist, begint hij er zelf aan. In 1573 publiceert hij Schat der neder-duytscher spraken. 25 jaar later publiceert Jan Moretus ook het eerste verklarende woordenboek van de Nederlandse taal, goed voor 40.000 trefwoorden, de Etymologicum Teutonicae linguae van Cornelis Kiliaan, de vaste proeflezer in Plantijns uitgeverij. Latijn als taal van de wetenschap dient ter verklaring. Dit woordenboek inspireerde de huidige Antwerpse stadsdichter Seckou Oulogem om een alfabetgedicht te schrijven, maar dan in slam-versie. ‘Slam is gesproken poëzie, dus dat moet vóór geschreven poëzie komen. Dat kan niet anders.'

https://youtu.be/RNh31Axk7rM

 

Blijf in je kot - 26 maart - Bart Moeyaert

Ochtendfoto Jan Van Daele - maart 2020

Vanochtend was de wereld
weer erg goed begonnen
met blauwe lucht en hier en daar
een wolk van zelfgesponnen
suiker, en in haar schaduw
op de grond een koe, maar als
altijd hield ze het voor bekeken
toen ik onder haar door reed,
over haar heen, en hoorde
dat er vandaag geen doden
maar wel een paar gewonden
waren, en dat we mochten hopen
dat de hemel op zou klaren.

---------------------------------
Bart Moeyaert
uit: 'Verzamel liefde', 2006.


Nu we allemaal in huisarrest zitten, is het leuk om bij bekende mensen thuis binnen te gluren en hun leefwereld te ontdekken. Met de Klara reeks ‘Dagelijkse kunst’ 'duiken we in hun universum vol alledaagse schoonheid'. Zo is er ook een filmpje van de schrijver Bart Moeyaert. Hij toont ons de alledaagse schoonheid waarmee hij zich thuis omringt. 'Het zijn geen waardevolle dingen, maar ze zijn wel waardevol omdat ik er herinneringen aan heb.'

Klik op de link: https://klara.be/dagelijksekunst/dagelijkse-kunst-bart-moeyaert of op de foto hieronder.

Blijf in je kot - 25 maart - Coronaspeech

Indrukwekkende speech van Jesse Klaver, uitgesproken op 18 maart tijdens een bewogen crisisdebat in de Tweede Kamer, nog verschillende dagen vooraleer Nederland besliste om ook een strenger beleid te voeren. Ondanks de vele negatieve commentaren bij de reacties, heeft deze speech uiteindelijk zijn doel niet gemist en is Nederland ook bijgedraaid. Maar de speech geeft ook een dringende boodschap voor de beleidsmakers 'post-corona'.

 

Blijf in je kot - 24 maart - Bruegel

Van Camus naar Bruegel. Het surrealisme van onze quarantainetijd spookt door mijn hoofd. Terwijl een virus alle bedrijvigheid stillegt en de mensen in huisarrest 'gevangen' zet, viert de zon de lente en verwarmt de aarde met haar gloed. Met andere woorden, ze trekt er zich niets van aan. Dit tafereel, waarbij het gemeenschapsleven quasi stil ligt en éénieder zijn eigen leven leidt binnen de huiskring, doet me terugdenken aan Bruegel's schilderij, “Val van Icarus”. In het weergegeven tafereel valt het op hoe het leven gewoon zijn gangetje gaat: voor de boer die ploegt of voor de visser of voor de herder of voor het schip dat gaat aanmeren of ook voor de zon die ondergaat zoals ze elke dag doet. In de onmiddellijke nabijheid echter speelt zich een drama af. Deze absurde onverschilligheid van het leven was ook het thema bij Camus.

Dit schilderij van Bruegel is opgezet als een ‘tableau vivant’ (letterlijk vertaald als “levend schilderij”). Tableaux vivants zijn -volgens wikipedia- zwijgende en statische uitbeeldingen door levende personen en dieren van een Bijbelse passage, een belangrijke historische gebeurtenis, een allegorie, enz. Ze zouden ontstaan zijn rond het kerstgebeuren, waarbij een stal met mensen en dieren in scene gezet werd om de geboorte van Christus uit te beelden. Schilders als Van Eyck, Bruegel en Jeroen Bosch zagen in de 'tableaux vivants' een nieuwe mogelijkheid om een verhaal te vertellen. In grootse schilderijen maakten ze een soort snapshot die bulkt van diverse taferelen met vele personages, decors en attributen in een groots opgezet landschap. Alhoewel de taferelen naadloos in elkaar overvloeien, beelden ze elk een andere scene uit. Het algemeen thema verdwijnt in de ruis van de afgebeelde bezigheden.

Neem nu ook een ander schilderij van Pieter Bruegel de Oude: ‘Christus draagt het kruis, uit 1564, een werk dat past in deze vastentijd. Via deze link kunnen we inzoomen tot op elk detail. http://www.insidebruegel.net/#p/v=udroom&lan=en&a=1025&x=s:3_l:2_v1:1025,vis_v2:1025,irr

Zo’n schilderij vraagt tijd om te bekijken. Je ziet het geheel, maar dat biedt geen houvast. Er zijn taferelen die te maken hebben met episodes uit de bijbel, zeker de ontroostbare Mariafiguur op de voorgrond. Maar vele andere taferelen lijken meer op scenes uit het dagelijkse leven. Er zijn mensen te zien van alle klassen en standen, spelende kinderen, ouderen, twistende mensen, keuvelende vrouwen, deugnietjes, ... maar ook nogal wat militairen en ordehandhavers. Blijkbaar is er toch wat onrust in het land. Bovenaan rechts lijkt er iets te gaan gebeuren. Daar is een ware volkstoeloop. Ongeveer in het midden van het schilderij en onopvallend wordt het hoofdthema uitgebeeld: Christus draagt het kruis op weg naar Golgotha. Een fait-divers in het dagelijkse leven van de mensen, een gebeuren dat zich op de achtergrond afspeelt, terwijl dit juist één van de belangrijkste gebeurtenissen is van onze westerse geschiedenis. De zwarte kraai rechts zit op een galgenrad en voorspelt weinig goeds.

Misschien fungeerde dit werk ook als politiek pamflet om de wantoestanden van de Spaanse bezetter aan te klagen? Maar het zou ook een pamflet kunnen zijn van Bruegel als zoekende mens en humanist: hoe kan een mens omgaan met het kwaad, ziektes, verdriet, bedrog, oorlog,… De figuur van de marskramer op de voorgrond, met zijn rug naar ons toe (is het Bruegel zelf die toekijkt?) neemt schijnbaar afstand van het gebeuren, doet niet mee aan de volkstoeloop en blijft rustig kijken naar het schouwspel. Als je je blik verticaal laat oplopen van de marktkramer naar de molen op de berg, zie je aan de voet van de molen een molenaar. Hij leunt tegen de rots, schijnbaar onverschillig voor wat zich beneden afspeelt. Juist onder de top, een koppeltje tortelduiven die van de 2 raamopeningen in de rotswand hun nest lijken te maken. Een nieuw leven dient zich aan.

Blijf in je kot - 23 maart - Camus

Sommige overleden auteurs kennen plots een revival, ze beleven hun renaissance. En dat lijkt nu te gebeuren met Nobelprijswinnaar Albert Camus omwille van zijn boek ‘La Peste’. Geen gezellig boek natuurlijk. Waarschijnlijk heb je dat ook als verplichte lectuur in je jeugdjaren gelezen en is het plot ergens in je onderbewustzijn blijven hangen: burgers in quarantaine die in vreselijke omstandigheden sterven, de enig overgebleven dokter die bijna machinaal blijft verder werken, de geïsoleerde bewoners die hun gevoelens van angst en opsluiting proberen in bedwang te houden, en uiteindelijk het vaccin dat de redding brengt. Ook andere soortgelijke boeken worden vanonder het stof gehaald. Maar met Camus is het toch anders. Hij had een boodschap voor de mensen, een boodschap die nu wellicht wat meer aandacht waard is.

Geschreven in 1947 als allegorie voor het leven in het bezette Parijs van de oorlog, gaat hij niet op zoek naar waarom het zover gekomen is, maar biedt hij een soort handleiding voor slachtoffers van dramatische gebeurtenissen, of die nu van menselijke oorsprong zijn zoals een oorlog of door ziektes of natuurrampen ontstaan zijn. Voor Camus is dat niet relevant, het lot voor de slachtoffers blijft immers gelijk. Hij schrijft over de mensen en hoe ze zich collectief gaan gedragen in deze situatie, hoe alles focust op overleven en de rest bijzaak wordt, hoe de afzondering ook op de mentale gezondheid, de gedachten en het vrijheidsgevoel inbeukt. We leven in een absurde wereld, zegt Camus, maar het is zaak je van die absurditeit bewust te worden, om te gaan met ons lot en weten dat alleen solidariteit en medemenselijkheid een leefbare uitweg biedt om het absurde te bestrijden. Zonet vond ik dit fragmentje uit ‘De Wereld Draait Door’ op NPO1, uitgezonden op 19 maart. Matthijs van Nieuwkerk interviewt cabaretier en filosoof Tim Fransen en vraagt hem waarom ‘De Pest’ nu opnieuw bestseller wordt. Klik hieronder om dit boeiende interview van 10 minuten te bekijken, of surf naar de pagina's van bnnvara. https://www.bnnvara.nl/dewerelddraaitdoor/artikelen/boek-de-pest-van-camus  https://download.omroep.nl/bnnvara/2020/03/19/20200319-dwdd-tim.mp4 

 

Blijf in je kot - 22 maart 2020 - Caressing care

Vandaag is het zondag. Rustdag. Net zoals gisteren en eergisteren, en zoals het morgen en overmorgen zal zijn. Onwezenlijk. Ook voor het Louvre.

Maar geen rustdag voor mensen in de zorg, wel integendeel. Het zijn de helden van deze moeilijke tijd. Ze staan letterlijk aan de frontlinie. Voor hen vandaag deze post.

Het Engelse woord voor 'zorg' is 'care', een woord dat afstamt uit het proto-Germaans, maar nu een universeel begrip geworden is. Een ander Engels woord dat er goed op lijkt, is 'caress', verwant met het Franse 'caresse' en van Latijnse oorsprong carus'. Je kan ze ook combineren en dan wordt het 'caressing care'. Aan deze combinatie hebben we nood vandaag.

Daarom wil ik je vandaag attent maken op het project "Caress", een reeks mini-pianoconcerten vanuit het Concertgebouw in Brugge. Elke dag van de culturele lockdown brengt pianist Daan Vandewalle muziek tot bij jou thuis. Handen schudden geen handen meer, Handen strelen geen gezichten meer, Maar handen raken nog steeds de piano. Hij brengt ons elke dag, om 15.00, een nieuwe dosis muzikale warmte in de vorm van tactiel pianospel, opgenomen in een lege Kamermuziekzaal. Er zijn nu reeds een viertal fragmentjes gepubliceerd. Elke dag komt er eentje bij. Volg op deze webpagina, kies je fragment en kom morgen nog eens terug

https://www.youtube.com/playlist?list=PLKXIfr9Q8Xd3b-3tTh36jOA6IqS7mvXBi

Luister hier naar zijn getuigenis: 

 

Blijf in je kot - 21 maart 2020 - Vers geplakt

Daarstraks nog wandelde ik voorbij het Letterenhuis.be in Antwerpen en ging eens binnenkijken. Mijn oog viel op één van de affiches “vers geplakt”. Eerst dacht ik aan een typefout , want in de context van een museum denk je spontaan aan ‘vers geplukt’, zoiets als ‘nieuwe aanwinsten’. Maar de datum op de affiche vermeldde november 2019. Dat is geen maand om vers fruit te plukken. Dus toch geen typefout? Misschien dan eerder een waarschuwing? Zo van ‘pas op voor de lijm, vers geplakt’. Ik klikte op de titel, kwam een nieuwe kamer binnen https://www.letterenhuis.be/nl/content/vers-geplakt en las: 'In de ATV-reeks 'Vers geplakt' ging stadsdichter Maud Vanhauwaert op zoek naar sporen van tien overleden dichters in Antwerpen. Loop in de voetsporen van Maud door de stad en kom langs plekken in de stad die belangrijk waren voor deze tien dichters.'

Antwerpen was blijkbaar de eerste Vlaamse stad met een stadsdichter. Na Tom Lanoye, Ramsey Nasr, Bart Moeyaert, Joke van Leeuwen, Peter Holvoet-Hanssen, Bernard Dewulf, Stijn Vranken, Maarten Inghels en Maud Vanhauwaert draagt Seckou Ouologuem vanaf Gedichtendag 2020 deze titel.

In 2018 en 2019 fungeerde Maud Vanhauwaert als Antwerps stadsdichter(es). Samen met cameraman Walter Schrooten ontwikkelde ze het format ‘Vers Geplakt’, in opdracht van het Antwerpse tv-programma ATV en het Letterenhuis. Op haar eigen website -op zich ook al een bezoekje waard- schrijft ze hoe ze op het idee kwam: 'Het Letterenhuis in Antwerpen heeft vele schatkelders die samen een bijzonder rijk literair archief vormen. In elke aflevering dook ik in dat archief en diepte telkens een gedicht op van een dode dichter die ooit in Antwerpen leefde en werkte. Vervolgens liep ik in het spoor van de dichter en bracht het gedicht terug naar de stad, naar een plek waar het thuishoorde of een link mee had. Ik droeg het gedicht mee op sandwichborden en kon zo het gedicht voorstellen aan passanten die samen met mij het gedicht lazen en interpreteerden. Ik zag er best knullig uit, maar knulligheid opent voor een gesprek. Op een welgekozen plek liet ik dan telkens, via een affiche, één vers achter. Op het einde van de reeks presenteerde ik een nieuw stadsgedicht, bestaande uit de combinatie van de tien losse versregels. Een ultieme ode aan grote voorgangers.'

Vanuit de website van ‘Vers geplakt’ kan je de 10 afleveringen elk apart aanklikken, in een volgorde naar je keuze en voorkeur van auteur of plek. Telkens krijg je dan het gekozen gedicht te zien en kan je doorklikken naar een kort filmpje van ~3 min. waarbij Maud Vanhauwaert de toevallige voorbijgangers met het gedicht confronteert. Ze doet dat op zo’n spontane en innemende wijze dat het gedicht plots een nieuwe dimensie krijgt. De plek waar ze haar act uitvoert, roept herinneringen op aan de auteur die met het verhaal en het commentaar weer een beetje tot leven komt.

Bekijk er enkele van. Af en toe eentje. En ga vooral ook kijken naar het laatste filmpje, een compilatie van de 10 gedichten en confrontaties, met als apotheose het ontstaan van een nieuw gedicht.

Hieronder vind je ook de links naar de 10 afleveringen en de compilatie. De video op deze pagina is de compilatie zelf en helemaal onderaan vind je haar nieuw gedicht als een affiche 'vers geplakt'. De dichteres kan het niet zo bedoeld hebben, maar eigenlijk past dit gedicht wonderwel in onze huidige surrealistische situatie.

Veel kijk- en luistergenot. Dit is verleden poëzie opnieuw tot leven gebracht.





AFLEVERINGEN (telkens ~4 min.)


COMPILATIE (18 min.) - zie ook youtube hieronder

Blijf in je kot - 20 maart 2020- Beethoven

Vandaag was ik op bezoek bij Klara. Virtueel uiteraard, bij Klara.be.

Maar wat een schat aan informatie vond ik daar. ‘Blijf verwonderd’ staat er onder het Klara logo. En inderdaad, helemaal terecht.

Om te beginnen kan je Klara Live of Klara Continuo aanzetten, koptelefoon op om huisgenoten niet te storen, en het is reeds genieten van de achtergrondmuziek. ‘Klassiek leeft’!

In een ander scherm kan je dan verder snuisteren in de bibliotheek met videofragmenten of ‘Podcasts en downloads’. De naam Beethoven springt wel echt in het oog. Uiteraard, want dit jaar is het 250 jaar geleden dat hij geboren werd. Musici en orkesten hebben over de hele wereld dit feestjaar aangegrepen om een ode aan de componist te brengen. Maar veel van die plannen vallen nu in het water ;-(

Gelukkig is er op het internet veel te ontdekken en te beluisteren. Wanneer je ‘Beethoven Podcast’ in de zoekbalk intypt, kom je terecht op de pagina https://klara.be/beethoven-podcast en zie… we zijn uren zoet. In een 9-delige radioserie van telkens ongeveer 2 uur vertelt Jan Caeyers over het leven en werk van de componist. Een audioboek, doorspekt met vele muziekfragmenten. Jan Caeyers is musicoloog en dirigent, maar vooral één van de grootste Beethoven-specialisten ter wereld. Tien jaar geleden schreef hij dé ultieme biografie van Ludwig van Beethoven. Dat boek werd eind 2019 heruitgegeven, speciaal voor het Beethovenjaar 2020.


Veel luchtiger is het verhaal over de voorouders van Beethoven. Blijkbaar liggen zijn roots in Kampenhout! http://www.kampenhout.testvds.com/historisch/beethoven.php

Er is daar zelfs een Beethovenwandeling, het Aert Van Beethovenpad, met startplaats aan de St.- Jozefskerk te Relst. Een tip voor een wandeling na het beluisteren van één van de sessies van de podcast?  https://www.toerismevlaamsbrabant.be/producten/wandelen/aert-van-beethovenwandeling/

Maar ook Mechelen claimt Beethoven-stad te zijn. In deze video van Overal Klassiek zoekt Sander De Keere het uit. https://klara.be/video/wat-heeft-beethoven-met-belgie-te-maken

Hou je goed!

Blijf in je kot - 19 maart - Van Eyck

Deze surrealistische situatie van algemeen huisarrest is een kans om van het immense aanbod op het internet te proeven. Zo las ik vanmorgen in de standaard een ‘blijf in uw kot’ rubriek met suggesties om thuis je tijd nuttig te gebruiken. Daarom ook deze nieuwsrubriek.

Vandaag verdiepte ik me Van Eyck. Ik ben nog bij de gelukkigen die de Van Eyck tentoonstelling in Gent “live” konden bezoeken. Een hele ervaring was dat om de gerestaureerde kunstwerken van dichtbij te kunnen zien. Maar wat me vooral bijblijft, is de enorme toestroom van bezoekers. De organisatie verliep vlekkeloos, men was duidelijk op deze massa voorbereid. Het ingangsticket (dat alleen online te koop was) vermeldde een dag en een tijdsvenster. Per 10 minuten kon een nieuw groepje binnen. Was je te vroeg, dan moest je wachten. Eens binnen was het aanschuiven om toch dichterbij een bekend schilderij te geraken. Maar met wat geduld en drummen lukte dat wel. Van ‘social distancing’ was er toen nog geen sprake. Al bij al was het er rustig stil. Iedere bezoeker liep door de zalen met een audiofoon aan zijn oor om toch niets van de deskundige uitleg te missen. Uit de woorden die de bezoekers tussendoor met elkaar uitwisselden, kon je opmaken dat niet alleen Vlamingen naar hier waren gekomen. Hoe verder in de tentoonstelling, hoe meer mijn trots als Vlaming groeide. Kwam men echt wel van zo ver naar Gent om deze tentoonstelling te bezoeken? Van Eyck = werelderfgoed, dat was dus duidelijk.

Nu is de tentoonstelling gesloten, maar ik heb ontdekt dat er nog een veel betere manier is om het Lam Gods te leren kennen. Er is een prachtige website gebouwd: http://closertovaneyck.kikirpa.be/ waar jullie zeker eens moeten gaan rondneuzen.

De website is opgebouwd als een museum en heeft talloze zalen. Elk van de panelen is apart te bekijken. Je kan op de schilderijen inzoomen tot op het punt dat je er met je neus tegen hangt. Je kan elke borstelstreek zien waardoor de gebroeders Van Eyck terug levend lijken te worden: je ziet hen haast elke streepje verf aanbrengen. Ben je meer geïnteresseerd in de restauratie, dan wordt dat ook grondig uitgediept, met fotomateriaal van voor, tijdens en na de restauratie. Ook vind je er talloze video's over het restauratieproject en het wetenschappelijk onderzoek. Ook de andere werken van Van Eyck kan je bekijken: op een wereldkaart duid je gewoon de stad aan waar zich een werk van Van Eyck bevindt en je krijgt het schilderij te zien in volle resolutie. Met het wieltje in je computermuis bedien je het vergrootglas dat elke detail in beeld brengt. Uren kan je hier vertoeven en telkens nieuwe zaken ontdekken.

Er zijn natuurlijk ook achtergrondteksten over de gebroeders Van Eyck, over de restauratie, over hun werken. En je vindt er links naar rapporten en onderzoeksdocumenten.